Kooperativa

Para. Jo qëllimi — mjeti. Por një mjet që duhet qeverisur, përndryshe qeveris ty.

Një prag

Njëqind e tetëdhjetë mijë euro bruto në vit. Mbi atë prag, ajo që hyn nuk është më e jotja: është e misionit.

Nuk është kufi për lirinë. Është kushti që liria të mos bëhet pushtet. Paratë, të lëna të rrjedhin pa diga, korruptojnë — edhe ata që nisen me qëllimet më të mira. Sidomos ata.

Si vendoset

Tri rregulla:

1. Pragu është personal, jo kolektiv. Ka të bëjë me ata që punojnë në Urdhër, jo me ata që hyjnë si përdorues.
2. Donacionet nuk e blejnë pragun. Nëse dhuron para për një projekt të caktuar, ato shkojnë atje. Nuk e ulin nevojën tënde personale.
3. Sponsorët janë transparentë. Mund të kesh dukshmëri komerciale, por duhet deklaruar. Kurrë miratim i nënkuptuar.

Një alarm

Nëse në një muaj hyn shumë — më shumë se sa duhet për të mbijetuar ose 8% e cap-it vjetor — bie një alarm. Sinodi vendos çfarë të bëjë. Nuk është automatizëm: është vëmendje.

Një kujdes tjetër

Rraskapitja, jo lakmia, është rreziku më serioz. Prandaj ka tri pragje alarmi: katër orë të vazhdueshme pune, dymbëdhjetë orë në një ditë, dymbëdhjetë orë për tri ditë rresht. Në të fundit, dikush duhet të pyesë: "po e shkatërron veten?".

Pika e parë e dobët nuk janë paratë. Je ti.